Motte castrale de Doué-la-Fontaine, Middeleeuwse vestingruïne in Doué-en-Anjou, Frankrijk.

De Motte castrale de Doué-la-Fontaine is een middeleeuwse ruin met overblijfselen van een stenen donjon op een verhoogde aardwal. De fundamenten tonen meerdere bouwfasen die zich uitstrekken over verschillende eeuwen.

Rond 900 verrees hier een Karolingische aula van 23 bij 17 meter met muren van 1,7 tot 1,8 meter dik voor een graaf van Anjou; koning Robert I van Frankrijk bezat haar voor zijn dood in 923. Na een brand rond 930-950 voegde Theobald I, graaf van Blois, een verdieping met buiteningang toe en maakte de begane grond tot een blinde kelder, waarmee het een van de vroegste bekende stenen kastelen is. Rond het jaar 1000 werd het gebouw ingesloten in een 5 meter hoge motte met een donjon, die Fulco Nerra in 1026 afbrandde.

De naam Motte de la Chapelle komt van de heuvel die de hal rond het jaar 1000 bedekte. De opgravingen van Michel de Boüard vanaf 1967 legden een keuken bloot waarvan de gepleisterde muren graffiti uit de 10e eeuw dragen: figuren, dieren en religieuze taferelen, waaronder een Madonna met Kind en een Kruisiging.

Het terrein is toegankelijk voor bezoekers en biedt de mogelijkheid om de blootgestelde fundamenten en de aardwal te verkennen. Het is raadzaam stevig schoeisel te dragen omdat het terrein ongelijk is en na regen glad kan worden.

De graffiti uit de 10e eeuw zijn van de hand van een onbekende man, Aimeri, van wie alleen bekend is dat hij ze aan koning Lodewijk de Vrome wijdde. De opgravingen van 1967 tot 1969 vonden bovendien in de vroegere keuken een pleisterlaag met figuren, dieren en religieuze taferelen, waaronder een Madonna met Kind en een Kruisiging.