Oppidum de Berniquaut, Archeologische vindplaats in Sorèze, Frankrijk

De Oppidum de Berniquaut is een archeologische vindplaats op een rotskam op 568 meter hoogte, uitkijkend over de vlakten van Sorèze en Durfort. Een aarden wal van ongeveer 710 meter omcirkelt de oude nederzetting, wat de verdedigingswerken voorstelt die deze versterkte gemeenschap ooit beschermden.

De site geeft blijk van menselijke bewoning over meer dan 30.000 jaar, van prehistorische jagers tot versterkte Gallische dorpen. De gemeenschap werd uiteindelijk in de 13e eeuw verlaten nadat deze door meerdere afzonderlijke periodes was bewoond.

Tussen 1046 en 1141 wordt de plek in de bronnen castellum, castellare en bastimentum genoemd. De middeleeuwse bewoners leefden vooral van veeteelt en ambacht, met landbouw op de hellingen, en rond 1100 wonnen zij ijzerhydroxiden uit het kalksteenplateau van de Causse, aan de overkant van het dal van de Orival, waar een mijnsite met meer dan 9 km ondergrondse gangen ligt.

De site is bereikbaar via een gemarkeerd wandelpad vanuit Sorèze, met informatieve panelen langs de route. De klim biedt gelegenheden om overblijfselen uit verschillende perioden te observeren en van uitzichten op het omringende landschap te genieten.

Aan de overkant van het Orival-dal, op de noordelijke helling tegenover de site, ligt een middeleeuws mijncomplex met meer dan 9 km ondergrondse gangen. Rond 1100 wonnen de bewoners van Berniquaut ijzerhydroxiden uit het kalkgesteente van het Causse-plateau.