Obélisque de Nancy, Granieten obelisk monument in stadscentrum van Nancy, Frankrijk.

De Obélisque de Nancy is een hoge granieten zuil in het hart van de stad. De structuur vertoont schone geometrische lijnen en verhoudingen die kenmerkend zijn voor Franse gedenktekens uit die periode.

De obelisk werd op 28 juni 1896 ingehuldigd, bijna twee jaar na de moord op president Sadi Carnot door de anarchist Caserio. De financiering kwam van een openbare inschrijving met 28.000 deelnemers en 865 Lotharingse gemeenten, aangevuld met een staatssubsidie van 12.000 frank. Charles-Désiré Bourgon was de architect, Victor Prouvé maakte de sculpturen en Eugène Vallin het ornamentale deel. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de bronzen ornamenten verwijderd en omgesmolten in het kader van de non-ferrometaalmobilisatie onder Vichy.

De laan waar de obelisk staat, is naar hem vernoemd: allée de l'Obélisque. Het monument herdenkt ook de ontmoeting van Sadi Carnot met grootvorst Constantijn van Rusland in Nancy in juni 1892, in het kader van de Frans-Russische alliantie. Op 16 januari 2016 werden nieuwe platen van geëmailleerde lava onthuld, gewijd aan Carnot, de grootvorst, de stad Nancy en de drie toenmalige Lotharingse departementen.

Het monument bevindt zich in het centrum van Nancy en is gemakkelijk bereikbaar te voet vanuit de meeste delen van het stadscentrum. Je kunt het van verschillende hoeken bekijken en fotograferen omdat het vrij staat op het openbare plein.

Het bronzen medaillon van Sadi Carnot, de allegorieën van Kracht en Vrede en de overige ornamenten werden onder het Vichy-regime verwijderd en omgesmolten bij de mobilisatie van non-ferrometalen; alleen het pyramidion bleef gespaard. In 1983 stelde dokter Berna, voorzitter van de Lotharingse Academie van Wetenschappen, zonder succes voor de obelisk tot gnomon van een reusachtige zonnewijzer te maken.