Montlaurès, Archeologisch monument in Narbonne, Frankrijk.

Montlaurès is een oppidum van droogstenen muren op een heuvel enkele kilometers ten noordwesten van Narbonne, bij de Aude. De lage, vervallen omheining bestaat uit onregelmatige lichtgrijze en witte stenen in ruwe lagen, met rechts een donkere rechthoekige opening waar een stuk muur is ingestort. Gele en oranje korstmossen bedekken het blootliggende steenwerk en droog gras groeit in de spleten.

De nederzetting ontstond in de 5e eeuw voor Christus en ontwikkelde zich tot een belangrijk handelcentrum voordat Rome uiteindelijk de regio opnam. Deze bewoningsfasen tonen aan hoe het beheer van de plaats in de loop der tijd verschoof.

De site fungeerde gedurende eeuwen als een belangrijk ontmoetingspunt voor verschillende gemeenschappen, wat blijkt uit aardewerk en munten die intensieve uitwisselingen met verre culturen aantonen.

De toegang tot de site is het best te voet via de gemarkeerde paden die de heuvel op leiden. Bij een bezoek draagt u comfortabele schoenen en neemt u zonnebescherming mee, afhankelijk van het seizoen.

Montlaurès werd vanaf 1899 opgegraven, toen H. Rouzaud en E. Pottier er proefsleuven trokken; later volgden campagnes van G. Claustres, P. Héléna en Joseph Giry, Y. Solier en C.-A. de Chazelles. De gevonden aardewerken munten van de Iberisch-Languedocische cultuur geven informatie over de bewoners van het oppidum.