Église Notre-Dame de Benoîte-Vaux, Middeleeuwse bedevaartkerk in Rambluzin-et-Benoîte-Vaux, Frankrijk.

De Église Notre-Dame de Benoîte-Vaux is een middeleeuwse kerk gelegen in een bosrijke vallei tussen Verdun en Bar-le-Duc, gekenmerkt door een Toscaanse westelijke gevel met een timpaan met Christus en de vier evangelisten. De locatie bevat onderkomen met een totaalcapaciteit van 100 bedden, een eetzaal en een religieuze boekwinkel.

De kerk werd opgericht in 1157 toen bisschop Albéron de Chiny van Verdun het land van Basse-Ham, later Benoîte-Vaux genoemd, toebedeelde aan de Premonstraten-abdij Notre-Dame de l'Étanche. Deze monastieke stichting legde de grondslag voor de rol als bedevaartsoord gedurende eeuwen.

De bedevaart vindt elk jaar plaats in de eerste week van september, en de liturgische kroning van het beeld vond plaats op 8 september 1875. De twee kronen (van de Maagd en het Kind) die nu zichtbaar zijn, zijn replica's; de originelen worden veilig bewaard. Het hoofd van het Christuskind, gered van het vandalisme van 1793, werd op een geleende buste geplaatst en in het noordelijke transept van de kerk opgesteld.

De kerk ligt in een dal bij het station Meuse TGV, ongeveer 30 km ten zuiden van Verdun. De jaarlijkse bedevaart vindt plaats in de eerste week van september. De kruisweg bestaat uit 14 buiten opgestelde monolieten; reken tijd om de hele rij af te lopen. De kerk, met inbegrip van de klokkentoren, is sinds het besluit van 27 juni 1983 geklasseerd als monument historique.

Het terrein beschikt over veertien monolithische Kruiswegstations die uit steen van de groeve van Euville zijn gehouwen, voltooid door beeldhouwer Désiré Fosse in 1895 naar het originele ontwerp van Henri Chapu. Deze uitgehouwde reliëfs vormen een zeldzame artistieke collectie die slechts weinig andere locaties in deze vorm bezitten.