Palais Universitaire, Strasbourg, Universiteitspaleis in Straatsburg, Frankrijk
Het Palais Universitaire is een neorenaissancegebouw dat Otto Warth tussen 1879 en 1884 optrok naar het voorbeeld van het Palazzo Pompei van Michele Sanmicheli in Verona. De gevels met gebandeerde onderbouw en rondboogvensters tussen pilasters dragen 36 beelden van geleerden, grotendeels van Germaanse afkomst; de balustrade vermeldt LITTERIS ET PATRIAE. Binnen is de aula een overdekte glazen binnenplaats van 25 bij 29 meter en 16 meter hoog, met een geschilderde boogfries en een zittend beeld van Ramses II in zwart graniet.
Het gebouw werd tussen 1879 en 1884 gebouwd onder leiding van architect Otto Warth en verving een eerder academisch instituut uit de 16e eeuw. De constructie markeert een keerpunt in de ontwikkeling van de universiteit als belangrijk onderwijscentrum.
De Aula, een overdekte binnenplaats met glazen dak, werd in 2012 gewijd aan Marc Bloch, hoogleraar aan de universiteit die in 1944 door de nazi's werd doodgeschoten. In de kelder ligt de Gypsothèque, een museum met gipsafgietsels, en de Presses Universitaires de Strasbourg, opgericht in 1920 en genoemd als de oudste universiteitsuitgeverij van Frankrijk, heeft er haar hoofdkantoor.
De aula, de entreehal en de hoofdtrappen zijn geklasseerd als monument historique: dat zijn de delen om naar te zoeken, en de aula werd in 2012 aan Marc Bloch gewijd. Het paleis huisvest nog steeds de faculteiten kunsten, historische wetenschappen en theologie, waarvan de lokalen tijdens de lessen gesloten kunnen zijn. De gypsothèque, het afgietselmuseum, bevindt zich in de kelder.
Het gebouw was gastheer van de eerste sessie van de Raad van Europa in 1949, toen 101 afgevaardigden uit twaalf Europese naties samenkwamen. Deze historische bijeenkomst maakte het een symbool van vroege inspanningen voor Europese samenwerking.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 92.853 bijdragers wereldwijd.