Ouvrage Welschhof, Militaire versterking in Gros-Réderching, Frankrijk

Ouvrage Welschhof is een ondergrondse militaire versterking in Gros-Réderching met drie gevechtsblokken verbonden door gangen met machinegeweerposities en observatieapparatuur. De installatie bevat ammunitieopslag, commando's, keukens, medische faciliteiten en dieselgeneratoren op ongeveer 30 meter onder de grond.

Goedgekeurd door de CORF in februari 1934 en voltooid in 1938, is Welschhof een petit ouvrage van de „nieuwe fronten”, een van de laatst gebouwde werken in de sector Rohrbach. Op 21 juni 1940 viel de 262e Infanteriedivisie van de Wehrmacht aan, maar werd gestopt door 75 mm-vuur van de Simserhof. Twee Duitse 150 mm-kanonnen vuurden daarna 111 granaten op blok 1 en doorboorden de façade; kapitein Lhuisset gaf zich op 24 juni om 10 uur over.

Het werk is genoemd naar de boerderij Welschhof, waarachter het geplande toegangsblok van de tweede fase moest komen. In 1939 bestond het garnizoen uit 158 man en drie officieren van het 166e Vesting-Infanterieregiment onder kapitein Lhuisset. Blok 1 heeft de enige kazematschietopening voor een gemengd wapen van de hele Maginotlinie, naast een AM-klok en twee GFM-klokken type B.

Het werk is verlaten en de gangen worden niet voor bezoekers onderhouden; de ondergrondse doorgangen betreden is gevaarlijk. De drie gevechtsblokken staan in de open lucht bij de Welschhof-boerderij, tussen de stellingen Haut-Poirier en Simserhof. Men bereikt ze te voet via de omliggende velden en bekijkt de roestige blokgevels van buitenaf.

Blok 1 bevat het enige in een kazemat ondergebrachte gemengde wapen van de hele Maginotlinie, naast een schietgat voor JM/AC 47 en een voor een tweelingmitrailleur. Op de bovenkant staan een AM-koepel en twee GFM-koepels type B. De geplande 81 mm-mortierkoepel en de achterste ingangsblok zijn nooit gebouwd.