Ouvrage Ferme Chappy, Militaire vesting van de Maginotlinie in Viviers-sur-Chiers, Frankrijk

Ouvrage Ferme Chappy is een klein ouvrage van de Maginotlinie bij Viviers-sur-Chiers, met twee gevechtsblokken bovengronds die door diep ondergrondse gangen verbonden zijn. Blok 1 diende als ingang en als infanteriecasematte die zowel oost- als westwaarts flankeerde, bewapend met twee JM/AC47-schietgaten, twee JM-schietgaten, een JM-klok en twee GFM-klokken, waarvan een als observatiepost diende. Blok 2 is een infanterietorenblok met een mitrailleurtoren, een JM-klok en een GFM-klok. Ondergronds liggen munitiemagazijnen, een kazerne en een elektriciteitscentrale met twee Renault-generatoren van 35 pk.

Goedgekeurd in april 1932 en voltooid voor 11 miljoen frank, werd Ferme Chappy op 21 juni 1940 aangevallen door de Duitse 161e Infanteriedivisie. De artillerie van Ouvrage Fermont hielp de aanval af te slaan, en het garnizoen gaf zich op 27 juni over na onderhandelingen onder leiding van commandant Pophillat van Latiremont. De Duitsers verwijderden later de machinegeweertoren en de inwendige inrichting.

De aangrenzende boerderij gaf de ouvrage haar naam; de gebouwen staan nog bijna boven op de ondergrondse kazerne en de ingang. In juni 1940 werd de stelling verdedigd door 109 man en drie officieren van het 149e Vestinginfanterieregiment onder luitenant Thibeau, samen met het 152e Stellingsartillerieregiment. Soldaat Raymond Lebrun, die de JM-klok van blok 1 bediende, kwam om door een granaatscherf tijdens de aanval van 21 juni.

Het werk is privébezit van de boer wiens land de ondergrondse kazerne bedekt, en het is niet openbaar toegankelijk. Het ligt bij de boerderijgebouwen net ten oosten van Longuyon, in het dal van de Crusnes; de bovengrondse blokken zijn van buitenaf te zien, maar voor toegang is toestemming van de eigenaar nodig.

Het ouvrage dankt zijn naam aan de aangrenzende Ferme Chappy, waarvan de gebouwen bijna direct op de ondergrondse kazerne en de ingang staan. Na verkoop door het leger werd het ouvrage eigendom van M. Peiffert, de eigenaar van de boerderij. Het is niet openbaar toegankelijk.