Musée de la Mine de Blanzy, Mijnbouwmuseum in Blanzy, Frankrijk

Het Musée de la Mine de Blanzy ligt bij de schacht Saint-Claude, die sinds 1882 gesloten is, in de gemeente Blanzy. In 1981 werd een stalen vakwerk-schachtbok uit de 19e eeuw, afkomstig van de locatie Pré Long in Montceau-les-Mines, boven de schacht herbouwd. Rondom staan een roodbakstenen gebouw met zwart dak, een machinekamer, een lampisterie en nagebouwde bovengrondse mijn gangen.

In Blanzy werd sinds de 16e eeuw steenkool gewonnen, toen de site tot de baronie Montcenis behoorde; samen met Montceau-les-Mines vormde ze een van de drie mijnbekkens van Bourgondië. Exploitanten volgden elkaar op: François de la Chaise (1761-1776), Renard et Cie tot 1782, daarna de Chagot-maatschappijen in de 19e eeuw. De Société Anonyme des Houillères de Blanzy onder Émile Coste vanaf 1900 werd in 1946 genationaliseerd. De winning stopte in 1992, de bovengrondse activiteit in 2000.

Het museum draagt de naam van de mijnen van Blanzy, die sinds de 16e eeuw werden ontgonnen. Vrijwilligers van de vereniging La Mine et les Hommes leiden de rondleiding langs de salle des pendus waar de mijnwerkers zich omkleedden en hun kleren ophingen, de lampisterie waar de lampen werden uitgegeven en de stallen van de mijnpony's.

Het terrein is van maart tot november geopend voor bezoeken, met rondleidingen het hele jaar door op afspraak voor groepen. Ondergrondse gebieden behouden stabiele temperaturen, daarom zijn comfortabele schoenen en een licht jasje praktische keuzes.

De mijnbouwkop boven de Saint-Claude-schacht werd in 1981 hierheen overgebracht vanaf de schacht van Pré Long in Montceau-les-Mines en in 1993 opgenomen in de Inventaire général du patrimoine culturel. De schacht die hij markeert, was sinds 1882 gesloten. Bovenop het stalen frame vallen de kleine cabine en de kabelschijven op.