Maison Louis Carré, Modernistische residentie en geclassificeerd historisch monument in Bazoches-sur-Guyonne, Frankrijk.

Maison Louis Carré is een wit geschilderd bakstenen huis op een heuvel in Bazoches-sur-Guyonne, in 1957–1960 gebouwd door Alvar en Elissa Aalto. De rechthoekige volumes met platte daken omvatten een tweelaags hoofdvolume waarvan de licht vooruitstekende verdieping op dunne kolommen boven een beschaduwde loggia rust, hoge houten ramen en een lagere vleugel met hoekraam en dak terras. Het dak is van leisteen uit Angers; koperen goten eindigen in waterspuwers die het water in ronde bassins lozen.

Louis Carré, kunsthandelaar en verzamelaar, kocht in 1956 vier hectare op een heuvel bij het huis van Jean Monnet en gaf Alvar Aalto de opdracht voor de villa, boven Le Corbusier. Elissa Aalto werkte aan het ontwerp en leidde de bouw; in 1957 begon de aanleg en in juni 1959 trokken de Carrés erin. De villa werd op 5 juli 1996 geklasseerd als monument historique en in 2006 verworven door de Association Alvar Aalto en France, die haar in 2007 opende voor het publiek.

Louis Carré wilde een leien dak zoals in zijn geboortestreek Bretagne, en de Aalto's ontwierpen alles tot de deurknoppen toe; de Carrés brachten geen eigen meubels mee. Het huis en de tuinen dienden later als decor voor films en videoclips, waaronder David et Madame Hansen van Alexandre Astier (2012) en Come van Jain (2015).

Het huis staat op een heuvel aan de rand van het bos van Rambouillet, bereikbaar vanuit Bazoches-sur-Guyonne; de tuin heeft zijn oorspronkelijke uitzicht op het landschap van de Île-de-France verloren. Bezoek is alleen mogelijk met een rondleiding, waarbij het interieur met de originele meubels van Aalto op hun plaats te zien is.

Louis Carrés enige eis was een hellend dak, dat Aalto de helling van de heuvel liet volgen. Het huis is Aalto's enige overgebleven gebouw in Frankrijk; het interieur is te zien in Jain's clip "Come" (2015) en Yelle's "Vue d'en face" (2020).