Maison espagnole de Revin, Historisch vakwerkhuis in Revin, Frankrijk.

De Maison espagnole de Revin is een huis van twee verdiepingen met een begane grond van ruwe grijze steen en een uitkragende bovenverdieping van rode baksteenpanelen en donker houtwerk. De geveltop is bekleed met horizontale planken, en een massieve bakstenen schoorsteen rijst op aan de nok van het steile leien dak. De ingang is op 2, rue Victor-Hugo, bij de kades langs de Maas.

Het in de eerste helft van de 16e eeuw gebouwde huis geldt als laatste overblijfsel van de Spaanse periode in Revin, die tot 1769 duurde, mogelijk de oorsprong van de naam. Dendrochronologie dateert het eiken gebinte op bomen die tussen 1510 en 1515 zijn geveld. Het doorstond de herinrichting van de kades, de bouw van een brug, overstromingen en de tornado van 14 juli 2010, werd in 1990 ingeschreven als monument historique en in de jaren 1990 gerestaureerd.

De naam berust op een volksoverlevering: het huis zou het laatste overblijfsel zijn van de Spaanse periode van Revin, die in 1769 eindigde. Sinds de jaren 1990 huist er het Museum van het Oude Revin. De begane grond toont het dagelijks leven van een bescheiden gezin uit Revin in de jaren 1920-1930; de tweede verdieping toont het gieterijvak, met gereedschap van vormers en producten van plaatselijke bedrijven zoals Arthur Martin.

Het gebouw ligt in het centrum van Revin langs de Maas en is gemakkelijk bereikbaar te voet vanuit de meeste delen van de stad. Het bezoeken werkt goed voor een korte stop, en rondleidingen worden regelmatig aangeboden tijdens de warmere maanden.

Wetenschappelijke analyse van de houten structuur toont aan dat eiken balken afkomstig waren van bomen die rond 1510 werden geveld. Dit precieze bewijs maakt het huis een belangrijk voorbeeld van hoe boomringdatering kan verifiëren leeftijd en bouwdata met nauwkeurigheid.