Le Pâquier, Promenade in het centrum van Annecy, Frankrijk.

Le Pâquier is een groot, vlak grasveld van zevenenhalve hectare aan de oever van het Lac d'Annecy, met lage loofbomen aan één kant en een rand van kleine bomen en lage gebouwen waar het gras het water raakt. Een licht verhoogde rand of verharde strook begrenst het grasveld, waar groepen mensen op het gras zitten en liggen.

Het land diende in de Middeleeuwen als weiland voor vee voordat de stad Annecy het vanaf de 17e eeuw geleidelijk verwierf. Deze transformatie maakte het tot openbare ruimte voor de uitbreidende stad.

De naam komt van het Savoyaardse Arpitaanse woord voor weiland, en het terrein diende lang als graasland. Een legende, opgetekend door kanunnik Claude-Antoine Ducis in 1892, verhaalt van een schenking door een dame Mossière voor de kinderen van Annecy, zonder archiefbevestiging. In 1613 schonk graaf Bernard VI de Menthon een grote weide genaamd Pâquier aan de compagnie van schuttersridders.

De toegang is gratis en het hele jaar beschikbaar, met rolstoeltoegankelijke paden en verschillende ingang punten vanaf het Bonlieu-centrum of Pont des Amours. Voor langer bezoek zijn er veel zitplaatsen langs het meer, en het is beter om het op verschillende momenten te bezoeken afhankelijk van het seizoen.

De legende van de gift van Dame Mossière berust op een document uit 1387 dat de Pâquier van de familie Mossière vermeldt, en op stadsraadsregisters die tussen 1475 en 1488 Ayma, weduwe van Guillaume Mossière, noemen. In geen enkel archief is een spoor van een schenking door deze familie te vinden. Kanunnik Claude-Antoine Ducis gaf het verhaal in 1892 bekendheid in La Revue savoisienne.