Lac de Sylans, Meer in Le Poizat-Lalleyriat, Ain, Frankrijk

Lac de Sylans vult een deel van de kloof van Nantua in het departement Ain, tussen Le Poizat-Lalleyriat en Les Neyrolles. Het langgerekte meer met onregelmatige oever heeft bleke zandbanken en ondiepten aan de nabije kant; het stille oppervlak weerspiegelt de lucht in een melkwitte tint. Beboste hellingen omringen het, met links een kronkelende weg.

Het Lac de Sylans ontstond door het instorten van een deel van de noordwand van de kloof van Nantua, dat de vallei tussen de ijskelders en de bronnen van de Doye boven Les Neyrolles gedeeltelijk opvulde. In 1865 begon Joachim Moinat, eigenaar van een café in Nantua, het zuivere ijs van het meer te winnen; rond 1880 leverde het bedrijf gemiddeld 300 000 ton per jaar. In 1917 stopte de winning, in 1925 werden de gebouwen verkocht.

Joachim Moinat, uitbater van een café in Nantua, won vanaf 1865 ijs uit het meer; het was zo zuiver dat het zonder zuivering verkocht kon worden. In de winter gesneden blokken lagen in met zaagsel geïsoleerde gebouwen en gingen vanaf 1882 per spoor naar Parijs, Lyon, Marseille, Toulon en zelfs Algiers. Resten van de ijsfabriek resteren; restauraties legden de pakhuizen bloot.

De toegang loopt via de D1084 vanaf Nantua, voorbij Les Neyrolles, richting Bellegarde-sur-Valserine, of via de autosnelweg A40, afrit 9 (Nantua, Les Neyrolles). De spoorlijn Haut-Bugey loopt langs de zuidoever, de A40 langs de noordoever. In droge zomers kan het peil vier tot vijf meter zakken en komen zandbanken en ondiepten bloot te liggen.

In droge zomers kan het peil van het meer vier tot vijf meter zakken; in natte perioden stroomt het overschot aan de andere kant van de kloof van Nantua weg via de beek Combet, een zijrivier van de Semine, die uitmondt in de Valserine en vervolgens in de Rhône. Het meer watert dus per seizoen in twee richtingen af.