Igue de la Crousate, Natuurlijke grot in Gramat, Frankrijk

De Igue de la Crousate is een kalksteengrot in Gramat die ongeveer 150 meter diep gaat en dieptes van ongeveer 92 meter bereikt binnen de rotsformaties. Een ondergrondse rivier stroomt door dit netwerk en creert passages die zijn gevormd door waterbeweging door de steen.

De eerste gedocumenteerde verkenning vond plaats in 1888, toen dierenbotten en menselijke artefacten werden ontdekt die tot het neolithicum teruggaan. Deze vondsten tonen aan dat de locatie sinds prehistorische perioden door mensen werd gebruikt.

De naam weerspiegelt het regionale occitaanse taalerfgoed, waarbij 'igue' lokale termen voor verticale grotteopeningen aanduidt. Bezoekers ervaren deze taalkundige verbinding met het verleden van het gebied eenvoudig door de plaatsnaam tegen te komen.

De ingang ligt op privéterrein, ongeveer 100 m van de D14 tussen Gramat en Reilhac, en staat op de IGN-kaart 1/25000. De poort is oost-noordoost gericht en meet 6 m hoog bij 2 m breed. Alleen wie in speleologische technieken is opgeleid, zou binnen moeten gaan: na 40 m in de ingangsgalerij opent zich een blinde put van 15 m.

Op 12 juli 1891 bereikten Ernest Rupin en Raymond Pons met Martel, Gaupillat, Lalande en Armand het laagste punt; ze fotografeerden de ingang en maakten plattegronden en doorsneden. Ze vermeldden grote stalactieten tot 26 m lang en op de wanden van de 42 m diepe schacht zwarte ringen van vleermuizenmest, ingekapseld onder de stalagmiet, de belangrijkste 1,30 m boven de zandbodem.