Hôtel du Vieux-Raisin, Renaissance herenhuis in Toulouse, Frankrijk

Het Hôtel du Vieux-Raisin is een privé-landgoed in Toulouse met een mix van gotische en Renaissance-elementen. De stenen versieringen rond de ramen vertonen gedetailleerde gesneden figuren die vakmanschap en anatomische kennis demonstreren.

Vanaf 1515 gebouwd voor Béringuier Maynier, rechtshoogleraar en capitoul in 1515-1516, op de plaats van een 15e-eeuws huis waarvan de waterspuwers boven de rue José Félix bewaard bleven. Magistraat Jean Burnet, eigenaar van 1547 tot 1577, gaf de binnenplaats haar vierkante vorm en sloot haar af met een Dorische portiek naar het voorbeeld van de loggia van het Hôtel d'Assézat. Bisschop Pierre de Lancrau, eigenaar van 1580 tot 1591, verhoogde de grote traptoren en liet de telamonvensters aanbrengen. In 1889 werd het gebouw als monument historique geklasseerd.

De naam komt van een taverne in de straat waarvan het uithangbord een druiventros toonde. Het huis heet ook hôtel Maynier en hôtel de Lasbordes. In de binnenplaats tonen de atlasvensters figuren die onder de kroonlijsten zwoegen, en de hybride figuren met leeuwenpoten op de begane grond verschillen in anatomie en uitdrukking.

Het gebouw staat op de hoek van de Rue Ozenne en de Rue du Languedoc; de binnenplaats bereikt men via de overwelfde doorgang in de bakstenen muur, afgesloten met een zwart metalen hek. De residentie is privé, dus de binnenplaats en de gebeeldhouwde vensters bekijkt men vanaf de straat en de doorgang. Let op het blauwe bord naast de boog.

Binnenin staat een grote schouw versierd met humanistische motieven en medaillons met het wapen van de oorspronkelijke eigenaar. Dit soort persoonlijke decoratie weerspiegelde zowel rijkdom als de intellectuele status van de huiseigenaar in de Renaissance.