Hôtel de la Guerre, 18e-eeuws herenhuis in Versailles, Frankrijk

Het Hôtel de la Guerre is een herenhuis uit de 18de eeuw in Versailles dat oorspronkelijk als militair administratief centrum werd gebouwd. Het gebouw vertoont platte gewelfde plafonds van bakstenen en gips, die de bouwmethoden van de tijd van Lodewijk XV. laten zien.

De bouw begon in 1759 onder architect Jean-Baptiste Berthier om militaire diensten en archieven te centraliseren die eerder verspreid waren tussen Parijs en Versailles. Het project maakte deel uit van de bredere modernisering van de koninklijke administratie onder Lodewijk XV.

De naam komt van het ministerie dat er zetelde; het gebouw heet nu Hôtel de la Guerre - caserne Carnot. Alleen de salon van Diana bewaart de oorspronkelijke inrichting: op het gewelf beelden stucreliëfs de ommekeer van de bondgenootschappen van 1756 uit, aan de muren hangen een ruiterportret van Lodewijk XV door Charles Cozette (Vlaamse veldtocht, 1745) en zes doeken van Pierre Lenfant uit 1757-1771 over de Oostenrijkse Successieoorlog.

Het gebouw staat aan de rue de l'Indépendance-Américaine 3, op de hoek met de rue Saint-Julien, op korte afstand van het kasteel van Versailles. Het huisvest nu de centrale directie van de defensie-infrastructuurdienst van het Franse leger, waardoor het interieur niet voor bezoekers open is. Het monumentale toegangsportaal, in 1922 geklasseerd, is vanaf de straat te zien.

Op 26 juni 1762 bezocht Lodewijk XV het gebouw met de dauphin; Berthier stak daarop in een zaal een hoop hout en stro in brand om de vlakke gewelven van baksteen en gips te bewijzen, en het vuur sloeg niet over naar de aangrenzende zalen. Dezelfde techniek, in Noord-Frankrijk voor het eerst toegepast bij de stallen van het kasteel van Bizy, werd ernaast herhaald in het Hôtel des Affaires étrangères et de la Marine, vanaf 1761 gebouwd onder Choiseul.