Labyrinth Miró, Beeldentuin bij Fondation Maeght, Saint-Paul-de-Vence, Frankrijk.

Het Labyrint Miró is een reeks sculpturen en keramieken die Joan Miró tussen 1961 en 1981 voor de Fondation Maeght maakte, gerangschikt als een doolhof in een terrasvormige tuin boven zee. Een witte lijn geeft de route aan, als de draad van Ariadne, langs een betonnen boog van ongeveer 30 ton, een keramische wand van 12 bij 2 meter uit 468 tegels en de Dea, een vruchtbaarheidsfiguur met een buik van schildpadschelp.

Begin jaren zestig nodigde Aimé Maeght Miró uit om mee te werken aan de Fondation Maeght in Saint-Paul-de-Vence, en de kunstenaar ontwierp de tuin als een labyrint. Miró werkte met de keramisten Josep Llorens Artigas en Joan Gardy Artigas en met architect Josep Lluís Sert. Het geheel kwam tot stand tussen 1961 en 1981, met onder meer de betonnen boog uit 1963, de in 1968 in Gallifa gebakken muur van 468 tegels en de bronzen Vork uit 1973.

De route wordt gemarkeerd door een witte lijn die verwijst naar de draad van Ariadne, en een ronde grijze keramische tafel is een hommage aan Antoni Gaudí, zoals in het Park Güell in Barcelona. Een groene waterspuwer voedt een van de vier bassins, en het kosmische ei draagt Miró's zin: "L'œuf cosmique polarise les incertitudes de l'ombre et de la lumière."

Een witte lijn, aangebracht als de draad van Ariadne, markeert de route door de tuin, die in elke richting kan worden gelopen. Het terrein ligt in terrassen tussen de bergen en de zee; het hoogste terras bereik je via treden en hellingen. Stevige schoenen helpen op de oneffen bodem.

De witte lijn die de route markeert verwijst naar de draad van Ariadne uit de Griekse mythologie en maakt de wandeling tot een gespannen draad door het labyrint. De keramische muur meet 12 bij 2 meter en bestaat uit 468 tegels die in het atelier van Artigas in Gallifa werden gebakken en in 1968 werden aangebracht.