MJC Lillebonne, Herenhuis in Nancy (Meurthe-et-Moselle)

Het Hôtel de Lillebonne is een renaissance-herenhuis uit 1580 aan de rue du Cheval-Blanc 14, op de hoek met de rue de la Source in de Ville-Vieille van Nancy. De bijna vierkante plattegrond meet ongeveer vijftien meter per zijde onder een schilddak van leien met drie dakkapellen. Het slechts 1,40 m brede portaal wordt geflankeerd door twee half ingebouwde zuilen op 1,50 m hoge sokkels, omwonden door zes kransen van olijfblad en bekroond met Ionische kapitelen; op het entablement rust een rechthoekig schild tussen twee tegengestelde S'en. Binnen zijn een renaissancetrap en stucplafonds bewaard.

Het gebouw werd aan het einde van de 16e eeuw gebouwd als privéwoning voor Claude de Beauvau-Craon en toont Renaissance-invloeden in de details van zijn gevel, zoals gesneden stenen versierselen en zuilen. Het ontving in 1944 officiële erkenning als monument historique, wat zijn bescherming garandeert, terwijl het sinds 1972 fungeert als gemeenschapscentrum voor culturele en jeugdactiviteiten.

De naam Lillebonne komt van Anna van Lotharingen, prinses van Lillebonne, die hier vanaf 1665 woonde; hij verschijnt voor het eerst in een verkoopakte uit 1750. Sinds 1972 huist de MJC Lillebonne-Saint-Epvre in het gebouw, en de Galerie Lillebonne toont hedendaagse kunst. Een stenen plaat op de gevel vermeldt "HOTEL LILLEBONNE (ANCIEN) SAINT-EPVRE".

Het centrum is gemakkelijk bereikbaar omdat het in het centrum van Nancy ligt met goede openbaarvervoersopties. Bezoekers kunnen het programma online van tevoren raadplegen of het centrum per telefoon of e-mail contacteren voor informatie over activiteiten en geplande evenementen.

De naam Lillebonne duikt voor het eerst op in een verkoopakte van 1750, lang nadat de familie Beauvau het pand had verlaten; hij komt van Anne de Lorraine, prinses van Lillebonne, die zich hier in 1665 vestigde. Het gebouw werd op 15 maart 1944 ingeschreven als monument historique, voor de straatgevel, het dak en de put op de binnenplaats.