Hôtel Le Charron, stadspaleis in 4e arrondissement van Parijs, Frankrijk

Hôtel Le Charron is een privéwoning uit de 17e eeuw op het Île Saint-Louis gelegen op 13-15 quai de Bourbon aan de noordoever. Het gebouw, gebouwd tussen 1637 en 1640 door architect Sébastien Bruand voor Jean Charron, een Franse financiële ambtenaar, toont stenen muren en eenvoudige ramen die de architecturale stijl van die periode weerspiegelen.

Het huis werd ontworpen door architect Sébastien Bruand tussen 1637 en 1640 als privéresidentie voor een Franse financiële ambtenaar. In het vroege 20e eeuw, vanaf 1912, werd het het atelier van de Belgische beeldhouwster Yvonne Serruys en haar Franse echtgenoot Pierre Mille, wat het transformeerde in een centrum voor kunstzinnige activiteiten.

De naam komt van Jean Charron, intendant des Finances, die het pand liet bouwen; hij verwijst niet naar een wagenmaker. Vanaf 1912 huisvestte het het atelier van de Belgische beeldhouwster Yvonne Serruys en haar man, de schrijver Pierre Mille; de schilder Émile Bernard stierf er in 1941.

De woning ligt op het Île Saint-Louis, een rustig eiland aan de Seine dat gemakkelijk te voet bereikbaar is en in de buurt van andere historische plaatsen ligt. Omdat het privé-eigendom is, is het niet dagelijks voor bezoekers opengesteld, maar de gevel biedt een mooi uitzicht vanaf de straat.

Het gebouw werd in 1979 en 1980 gerestaureerd onder leiding van promotor Ladislas de Diesbach en architect Laurent Daum. De vulkanoloog Haroun Tazieff woonde hier tot zijn dood en de schilder Émile Bernard stierf in 1941 in het huis. Let op het kleine witte plaatje met nummer 15 naast de donkerrode deuren.