Fontaine de Léda, Historische fontein in Jardin du Luxembourg, Frankrijk.

Fontaine de Leda is een stenen fontein in de Jardin du Luxembourg met een bas-reliëfsculptuur. Het werk toont een vrouwelijk figuur met een vogel waaruit water uit de bek stroomt.

De fontaine de Léda was een van de vijftien fonteinen die Napoleon Bonaparte opdracht gaf in zijn decreet van Saint-Cloud van 2 mei 1806, ontworpen door wateringenieur François-Jean Bralle met beeldhouwer Achille Valois. Gebouwd in 1806-1808 tegen de muur van een particuliere tuin op de hoek van de rue de Vaugirard en de rue du Regard, werd ze in 1864 verplaatst naar de achterzijde van de fontaine Médicis in de Jardin du Luxembourg, waar architect Alphonse de Gisors een halve koepel, twee najaden van Jean-Baptiste-Jules Klagmann en drie bronzen maskerspuiters toevoegde.

Het reliëf toont Leda met de zwaan op haar knieën, Cupido die een pijl afschiet en rozen eromheen; het water liep uit de bronzen snavel van de zwaan. Het onderwerp, Jupiter als zwaan om Leda te verleiden, werd in 1812 door Amaury Duval afgekeurd als ongeschikt voor een openbaar monument, maar de fontein bleef geliefd. De naam Léda komt uit deze mythe, de bijnaam du Regard herinnert aan de eerste plek aan de rue du Regard.

De fontein staat tegen de achterzijde van de Medici-fontein; je bereikt haar door dat monument langs achteren te omlopen, niet vanaf de hoofdpaden van de tuin. De drie bronzen maskers zitten onderaan, onder het reliëfpaneel.

De fontein dankt haar andere naam, fontaine du Regard, aan de hoek van de rue du Regard, waar ze tot 1864 stond. Toen Gabriel Davioud haar achter de Médicis-fontein liet plaatsen, verwijderde een andere beeldhouwer de adelaar met gespreide vleugels en lauwerkrans op het fronton, het symbool van Napoleons keizerrijk.