Forêt de Montmorency, Bos in Île-de-France, Frankrijk

Het Forêt de Montmorency is een 2.200 ha groot bosmassief in Val-d'Oise, 15 km ten noorden van Parijs, waarvan 1.972 ha staatsbos. Het ligt op een getuigenheuvel van 12 bij 4 km met drie heuvels die 192 m bereiken bij de zandige heuvel Pins Brûlés. Ongeveer 90% van de opstanden bestaat uit kastanjeboompjes, met eik, beuk, berk en grove den; de beken die het bos verlaten vormen de ru d'Enghien.

Terwijl de meeste bossen in Île-de-France eind middeleeuwen eikenbossen waren, werd Montmorency met kastanjes beplant; het bijna onverrotbare hout diende als wijnstokpalen (échalas) voor de omliggende wijngaarden, en ook als brandhout en vatenbanden. Het bos bleef tot 1933 volledig particulier en versnipperd, en werd in 1980 bijna geheel staatsbos.

De naam van het bos komt van de familie de Montmorency, op wier grondgebied het lag; tot 1933 bleef het privébezit, verdeeld over vele percelen. De kastanjeboompjes leverden bijna onvergankelijke wijnstokpalen voor de omliggende wijngaarden, en ook brandhout en hoepels voor vaten. Jean-Jacques Rousseau, die van 1756 tot 1762 in Montmorency woonde, noemde het bos bijna aan zijn deur zijn „cabinet de travail“.

De paden zijn vooral vanaf de randen toegankelijk en bieden verschillende lengtes en moeilijkheidsgraden voor verschillende bezoekers. Je moet je voorbereiden op wisselend weer en ongelijk terrein, vooral in de glooiende secties.

Het bos ligt boven Europa's grootste gipsafzetting, gewonnen door bedrijven zoals Lafarge en Placoplatre. Mijnbouw onder het bos is onzichtbaar voor bezoekers maar bepaalt de geologische realiteit van deze plaats.