Château de Châtel-sur-Moselle, Middeleeuws fort in Châtel-sur-Moselle, Frankrijk.

Het Château de Châtel-sur-Moselle is een middeleeuwse vesting met meerdere torens verbonden door versterkte muren en ondergrondse gangen. De plaats laat zien hoe verschillende verdedigingselementen samen als een geïntegreerd systeem werkten.

Het eerste kasteel verrees vermoedelijk tussen 1072 en 1100 op een kalkstenen uitloper die de Moezel etwa twaalf meter boven de rivier ligt, met een 35 meter hoge donjon en een dunne vierkante muur. In 1373 bracht Alix van Vaudémont Châtel aan Thiébaut VII van Neufchâtel; van 1410 tot 1420 liet Thiébaut VIII noordelijk een muur met vijf torens en schietgaten bouwen. Rond 1444-1460 volgde een derde muur, toen ijzeren kogels de stenen vervingen.

De naam Châtel komt van het kasteel, dat na 1072 een van de twee zetels van het graafschap Vaudémont was. De graven van Vaudémont verleenden de stad eronder in 1317 een vrijheidsbrief, die in 1532 door Élisabeth de Neufchâtel werd bevestigd en uitgebreid. De familie de Neufchâtel, die in 1373 aankwam, onderhield nauwe banden met de Bourgondische cultuur, die het leven op het kasteel in de 15e eeuw bepaalde.

De vesting beslaat vijf hectare met 1,4 km muren en 22 torens; trek ruim de tijd uit voor de hele ronde. Drie verdiepingen ondergrondse gangen en zalen horen bij het bezoek; de bodem is ongelijk, dus stevige schoenen zijn aan te raden.

Het noordelijke gedeelte heeft een opvallend brede verdedigingsgracht met een dubbel artilleriewalsysteem. Dit ontwerp laat zien hoe militaire ingenieurs van die tijd probeerden de vesting tegen nieuwe wapens te beschermen.