Fort du Lomont, Militair fort in Doubs, Frankrijk

Het Fort du Lomont is een werk van het Séré de Rivières-systeem, tussen 1875 en 1878 gebouwd door het bedrijf Adrien Hallier op de top van de Lomont-keten, op het grondgebied van Chamesol, Montécheroux en Pierrefontaine-lès-Blamont. Een omwalling van 1,5 km omsluit een reduit in het zuiden en een batterij in het noorden, elk met eigen kazerne. Op de foto toont een open stenen gang twee rijen boogopeningen, de onderste dichtgemetseld, met bakstenen randen rond verschillende bogen.

Het Fort du Lomont werd tussen 1875 en 1878 gebouwd door het bedrijf Adrien Hallier als een werk van het Séré de Rivières-systeem binnen de oostelijke vestingen en het verdedigingsgeheel van de Lomont. Van 1935 tot 1939 diende het als mobilisatiecentrum van de regio, eerst bezet door een compagnie van het 35e infanterieregiment, daarna door het 21e bataljon chasseurs à pied. In september 1939 vestigde het 159e voetartillerieregiment zich er; op 6 september 1944 nam het verzet het fort in, dat de Lattre de Tassigny als uitvalsbasis diende voor het offensief van de Doubs.

Het fort functioneerde als communicatiepunt tussen bergversterkingen, met signaalsystemen die het verbonden met naburige defensieve posities op de hoogtepunten.

Het fort staat op een bergrug en vereist wandelen om het te bereiken, waarbij het pad en het terrein in moeilijkheidsgraad variëren afhankelijk van de benaderingsroute. Bezoekers moeten passend schoeisel en weeruitrusting meenemen vanwege de blootstelling op de verhoogde locatie.

Het noordelijke gedeelte bevat een aanzienlijke artilleriebatterij die de bergrug domineert en de strategische positionering van het fort onthult. Het kruitmagazijn dat direct in het gesteente is uitgehouwen, demonstreert de gespecialiseerde technologieën die in de militaire bouw van het einde van de 19de eeuw werden gebruikt.