Grotte de Cussac, Paleolithische grot met gravures in Le Buisson-de-Cadouin, Frankrijk.

De Grotte de Cussac is een 1,6 kilometer lange galerij op de rechteroever van de Bélingou, waarvan de met een hek afgesloten ingang in een beige rotswand ligt. De wanden dragen meer dan 150 Gravettien-gravures, bijna alle met steen- of beendergereedschap ingekrast; de grootste, een bizon van het Grand Panneau op 310 meter van de ingang, meet 4 meter. Vingers trokken lijnen in de klei van de vloer en enkele rode stippen zijn het enige pigment.

De speleologen Marc Delluc en Fabrice Massoulier ontdekten de grot op 16 september 2000; het ministerie van Cultuur kondigde haar aan op 8 december 2000. Op 3 juli 2002 werd zij als historisch monument geklasseerd. De gravures dateren uit het Gravettien, ongeveer 25.000 jaar geleden.

De lokale bijnaam „grotte des Amoureux“ (grot van de geliefden) bestond al vóór de ontdekking in 2000. Binnen liggen minstens vijf Gravettiaan-individuen — vier volwassenen en een tiener, gedateerd op ongeveer 25.000 jaar — op drie loci langs de versierde gang, dicht bij de gravures. De grot is gesloten, maar in Le Buisson-de-Cadouin staan facsimile's van het ontdekkingspaneel en van de kuil met het skelet.

De grot is niet open voor reguliere bezoekers omdat het wetenschappelijk onderzoek daar actief doorgaat. Geïnteresseerden kunnen contact opnemen met lokale autoriteiten of regionale musea, die vaak informatie geven over lopende studies en mogelijke toekomstige openbare toegang.

De ingang ligt op een travertijenterras boven de beek Bélingou; de versierde galerij is het fossiele deel van een ondergronds riviernetwerk waarvan het actieve deel daar nog uitmondt. Plaatselijk heet de grot ook "grotte des Amoureux". Twee reconstructies van het ontdekkingspaneel en van de kuil met een skelet staan opgesteld in Le Buisson-de-Cadouin.