Fort Suzac, Militaire fortificatie in Saint-Georges-de-Didonne, Frankrijk.

Fort Suzac is een militair vestingcomplex op de Pointe de Suzac in Saint-Georges-de-Didonne. De betonnen kazematten, vanaf 1942 gebouwd door de Organisation Todt, omvatten een massief blok met een ronde koepel en een verroeste metalen balk met het opschrift "A.F. 1917" boven een donkere opening. Een gekazematteerd kruitmagazijn uit 1882 staat er nog, en klimop groeit tegen een muur.

Al in de 17e eeuw lagen hier kustverdedigingen, versterkt onder Napoleon I, die een modeltoren type 1811 met twaalf kanonnen liet bouwen. In 1846 verrees een gekanteelde wachthuis, en de in 1877 en 1878 toegekende kredieten betaalden nieuwe batterijen en een in 1882 gebouwd kazematkruitmagazijn, dat nog bestaat. Vanaf augustus 1942 verbouwde de Organisation Todt de site voor de Atlantikwall met acht betonnen kazematten; het garnizoen gaf zich over op 15 april 1945.

De naam komt van de pointe de Suzac, de kaap die het fort moest verdedigen. Na decennia van verwaarlozing en braamstruiken werd een bunker omgebouwd tot woning, nog steeds zichtbaar. Sinds de jaren 1990 leggen gemarkeerde paden en borden de site uit, en sommige kazematten zijn toegankelijk.

Toegang tot sommige bunkers is mogelijk, maar het terrein is gevaarlijk: de klif bij de pointe de Suzac wordt door zee en wind afgekalfd, dus blijf weg van de rand. In de jaren 1990 zijn paden en informatieborden over het fort aangelegd. Eén bunker is omgebouwd tot woning en is nog te zien.

De muren dragen zichtbare inslag sporen van luchtbombardementen in april 1945, toen het onderdeel uitmaakte van het Atlantikwall-verdedigingssysteem. Deze schadesporen blijven behouden en documenteren de intense bombardementen op kustverdedigingen tegen het einde van de oorlog.