Fort de Saint-Priest, Militaire vesting in Saint-Priest, Frankrijk

Fort de Saint-Priest is een werk van het systeem Séré de Rivières, gebouwd tussen 1887 en 1890 op het terrein Belle Étoile op 256 m hoogte. De hoofdkazerne wordt beschermd door een betonnen schil van 2,5 m dik aan de bovenkant, in één stuk gegoten en bedekt met een meter zand. De trapeziumvormige omheining wordt omringd door grachten, en een verdedigingshek van 4 m hoog dekt de zijde die naar Lyon is gericht.

Het fort werd tussen 1887 en 1890 gebouwd als onderdeel van Lyons tweede verdedigingsring die de regio beschermde. Het doel was om de Isère-vlakte te bewaken en de spoorlijn naar Grenoble te beschermen.

Het fort dankt zijn naam aan de locatie ‘Belle étoile’ in Saint-Priest. Het terrein werd gemarkeerd door 21 achthoekige stenen palen, elk bovenop gegraveerd met de richting van de volgende paal, en was verdeeld in drie servituutzones: één verbood alle bebouwing behalve het fort, één stond gebouwen toe die bij alarm werden gesloopt, de derde verbood wijziging van reliëf en wegen.

Het bezoeken is het gemakkelijkst tijdens de Erfgoeddagen wanneer rondleidingen en fototentoonstelling over het verleden van het fort beschikbaar zijn. De site ligt op een heuvel, dus draag comfortabele schoenen voor het rondwandelen.

Het kruitmagazijn met een capaciteit van 71 ton stond tegen de kazerne aangebouwd in plaats van er ver vandaan, een keuze die mogelijk werd door de komst van meliniet in 1884, een minder gevaarlijk op te slaan springstof. Het werd verlicht door petroleumlampen die buiten achter dikke glaslagen stonden.