Donjon Lacataye, Middeleeuws kasteel in Mont-de-Marsan, Frankrijk.

De Donjon Lacataye is een middeleeuws fort in Mont-de-Marsan gebouwd met massieve stenen muren uit lokale sedimentaire steen. De structuur bestaat uit twee verbonden gebouwen die oorspronkelijk als woonplaats van de familie van de Viscount dienden.

Het gebouw bestaat uit twee aaneengebouwde romaanse huizen in coquillère-steen, toegeschreven aan Marguerite de Moncade, echtgenote van de burggraaf van Foix-Béarn, rond 1313, toen zij zich bij het clarissenklooster vestigde; haar vader Gaston VII of zuster Constance kan eerder zijn begonnen, de kapel is in 1277 bevestigd. De burggraven van Marsan lieten het vanaf de 15e eeuw in de steek, in de 16e eeuw kreeg de bovenbouw kantelen. In 1860 schonk burgemeester Antoine Lacaze het aan de stad als kazerne.

Het herbergt nu het Musée Despiau-Wlérick, met moderne figuratieve sculpturen van twee lokale kunstenaars, Charles Despiau en Robert Wlérick. Hun werken zijn tentoongesteld in de historische muren.

Het gebouw staat op de rechteroever van de Midou, in de vroegere buitenwijk Pujolin, aan de oostkant van de oude stad. Het museum betreedt men vanaf de straat; binnen toont de middenmuur met zijn romaanse vensters de voeg tussen de twee huizen. Op 40 m westwaarts staat nog een romaans huis, ooit in de stadsmuur opgenomen, waarvan de oost- en westmuur nog kraagstenen dragen die de vloeren van verdwenen buurhuizen schraagden.

De naam 'donjon Lacataye' dateert van eind jaren 1960 en moest het nieuwe museum beter promoten; voordien sprak men van 'tour la Cataye', 'tour Pujolin' of 'ancienne caserne Lacaze'. Hij komt waarschijnlijk van een Gascons woord voor vee en landbouwgereedschap, van het Latijnse capitalis.