La Barbière dolmen, Neolithisch galeriegraf in Crossac, Frankrijk

La Barbière is een deels vervallen galerijgraf van ongeveer 12 m lang. Een dekplaat van 5 m bij 2,90 m rust nog op vier rechtopstaande stenen van 1,20 tot 1,30 m hoog en bedekt een kamer van 2,70 m bij 2,10 m en 1,52 m hoog. Een tweede dekplaat van 4,95 m bij 1,50 m ligt omver aan het andere uiteinde, en andere blokken vormen een dubbele rij rechtopstaande stenen zonder dekplaat. Een liggende steen vertoont cupules op een vooraf bewerkte oppervlakte.

De galerijgraf dateert waarschijnlijk uit het neolithicum, maar de exacte datering is onbekend. In de 19e eeuw woonde een arme vrouw in de kamer, die tot een kleine hut was omgebouwd; zij zou Châteaubriant hebben geïnspireerd voor het personage Florence in zijn roman La Brière. Het kruis van de nabije kleine calvarie is waarschijnlijk uit een oude plaat van het bouwwerk gehouwen.

Een plaatselijke overlevering verhaalt dat een arme vrouw midden 19e eeuw in het tot een kleine hut omgebouwde bouwwerk woonde. Zij zou Châteaubriant hebben geïnspireerd tot het personage Florence in zijn roman La Brière. Een ander verhaal vertelt van steenhouwers die de platen wilden doorzagen en werden onderbroken door een vlucht witte duiven.

De dolmen ligt op de top van een kleine heuvel ongeveer tien meter ten noorden van de departementale weg D4, ten oosten van het dorp Crossac, op de plek La Ricortais. Vanaf de weg bereikt men hem te voet; de stenen liggen op gras onder bomen, met omgevallen platen op de voorgrond en rechts.

Het kruis van de kleine calvarie op korte afstand ten westen is waarschijnlijk uit een oude plaat van het bouwwerk gehouwen. Een overlevering verhaalt ook van steenhouwers die de platen wilden doorzagen en door een vlucht witte duiven werden onderbroken.