La Bajoulière dolmen, hunebed in Saint-Rémy-la-Varenne, Frankrijk

La Bajoulière dolmen is een oude stenen grafkamer uit het Neolithicum, gelegen in Brissac Loire Aubance in Maine-et-Loire, Frankrijk. De structuur bestaat uit grote grijze zandsteenblokken die zijn gerangschikt om een grafkamer van ongeveer 7,5 meter lang en 1,8 meter hoog te vormen, bedekt door een zware deksteenwerkking die in de loop der eeuwen is gescheurd.

Deze structuur werd gebouwd tijdens het Neolithicum als begraafplaats voor de doden van oude gemeenschappen. Opgravingen tussen 1979 en 1983 brachten botten, vuursteen gereedschap, stenen bijlen, pijlpunten en versierde aardewerk aan het licht die onthullen hoe vroege volkeren hun begrafenisrituelen praktiseerden.

De naam Pierre Couverte, "bedekte steen", verwijst naar de grote dekplaat. Volgens een cartularium van Saint-Aubin d'Angers gebruikten de nonnen van de abdij van Nyoiseau de dolmen in 1144 als kapel. De boeren van de plaats schreven de breuk in vier stukken van de plaat toe aan een blikseminslag, hoewel een lithografie uit 1865 hem al gebroken toont.

De dolmen staat op een weiland in La Fontaine, in de gemeente Saint-Rémy-la-Varenne, bereikbaar via landwegen; de grond rond de stenen is kaal en zanderig. Bij het monument zelf zijn geen voorzieningen, dus neem water mee en draag stevig schoeisel voor het ongelijke gras. De site is op elk moment vrij toegankelijk.

De zware deksteenwerkking vertoont zichtbare scheuren die lokale traditie toeschrijft aan een blikseminslag tijdens een storm, een gebeurtenis lang onthouden in dorpsverhaaltjes. Deze markeringen dienen als een tastbare herinnering aan de natuurkrachten die dit monument in de loop der duizenden jaren hebben gevormd.