Château de la Motte, Middeleeuws kasteel in Lorrez-le-Bocage-Préaux, Frankrijk.

Het Château de la Motte is een renaissancekasteel met grachten in Lorrez-le-Bocage-Préaux, gebouwd van baksteen en lichte natuursteen, met enkele bepleisterde delen. Het hoofdgebouw staat op een rechthoekig eiland in een lange vijver, bereikbaar via boogbruggen aan oost- en westzijde. Twee vleugels met leien zadeldaken sluiten onder een rechte hoek aan op de noord- en oostzijde, en de hoeken van de noordvleugel hebben ronde torens met kegelvormige daken.

Aymard de Brisay, heer van La Motte en Lorrez, verwierf de heerlijkheid in 1480 en liet eind 15e eeuw het huidige kasteel bouwen op de plaats van een eerdere, door grachten omgeven versterking. In de 16e en 17e eeuw was het in bezit van de familie de Voisinlieu, in de 18e eeuw van de families de Chamegnelles en Brayer. Tijdens de Revolutie in beslag genomen en als staatseigendom geveild, werd het in 1839 gekocht door Amélie Greffulhe, gravin van Ségur, die de oostvleugel liet vergroten en de Franse tuin ten westen van het logis liet omvormen tot een Engelse landschapstuin. Sinds 12 mei 1975 staat het als monument historique beschermd.

Het kasteel weerspiegelt hoe de Franse adel hun huizen inrichtte en hun status toonde door architectuur. De indeling met de binnenplaats en verschillende gebouwen laat zien hoe families leefden en hun dagelijkse activiteiten uitvoerden.

Het kasteel ligt ongeveer 800 meter zuidwestelijk van de kerk Saint-Symphorien en is toegankelijk voor externe bezichtiging. U kunt rond het terrein wandelen om de stenen gevels, dakdetails en hoe de gebouwen rond het erf zijn gerangschikt te zien.

Op het terrein van de vroegere voorburcht staat nog een duiventoren uit de 16e eeuw: een ronde toren met een met baksteen gedekt kegeldak, open lantaarn en windvaan. Op de bovenverdieping zijn rijen nestholten van klei bewaard, veel dichtgemetseld, omdat het aantal duiven dat een heer mocht houden afhing van de omvang van zijn landerijen, waarvan veel in de loop der tijd werd verkocht. De begane grond diende vroeger als melkerij.