Château de Bois-Sire-Amé, Middeleeuwse kasteelruïne in Vorly, Frankrijk

Het Château de Bois-Sire-Amé is een kasteelruïne ten oosten van Vorly, ongeveer twintig kilometer ten zuiden van Bourges, aan de rand van een bos. Van het woonhuis staan alleen de muren overeind, zonder vloeren of daken: twee steile, puntige stenen gevels rijzen op, met het dak ertussen verdwenen, en rechts daarvan draagt een ronde toren een donker kegeldak, een klein hoog venster en een dunne stang op de top. Verbrijzelde muurfragmenten van grijs en geelbruin metselwerk omringen hem.

In juli 1396 gaf Karel VI Jacquelin Trousseau, een in Bourges door de lakenhandel verrijkte poorter, toestemming hier een vesting te bouwen; de akte vermeldt een oudere toren op zijn gronden, verbonden met een motte uit de 11e eeuw in de buurt. In juni 1447 huwde Trousseau Perrette, dochter van Jacques Cœur, wier bruidsschat deels diende om het kasteel in gotische stijl te verfraaien. Karel VII verbleef er vanaf 1446 en na 1447 bijna het hele jaar, gaf er feesten en ondertekende er verordeningen; na 1456 keerde hij er blijkbaar niet terug. De familie Trousseau verloor het door tegenspoed; Colbert kocht het in februari 1682.

De naam Bois-Sire-Amé komt van Boscus Domini Amelii, „het bos van meester Amelius“, verbonden met Ameil du Bois en vermeld in akten van 1150 en 1159 voor de cisterciënzer abdij van Noirlac. Het kasteel heette ook Bois-Trousseau, naar Jacquelin Trousseau, de lakenkoopman die het liet bouwen. Karel VII verbleef er vanaf 1446 geregeld en gaf er feesten.

De site is geclassificeerd als beschermd historisch monument en blijft particuliere eigendom, dus bezoeken aan het binnenwerk vereist voorafgaande toestemming. Bezoekers moeten de toegangsvoorwaarden controleren voordat ze naar de locatie reizen en de eigendombeperkingen respecteren.

De naam Bois-Sire-Amé komt van Boscus Domini Amelii, „het bos van heer Amelius“, verbonden met Ameil du Bois, aan wie de feodale plek in 1220 werd toegewezen. Datzelfde bos staat als Nemus Amelii de Charentone in de stichtingsakte van de abdij van Noirlac uit 1150, bevestigd in 1159.