Kasteel van Blâmont, Middeleeuws kasteel in Blâmont, Frankrijk.

Het Château de Blâmont is een ruïne in Blâmont, in het departement Meurthe-et-Moselle in Lotharingen. Bewaard zijn muren van ruwe grijze en beige steen: een hoog, gekarteld stuk met schietgaten en kleine rechthoekige openingen, rechts daarvan een lager muurdeel en een hoger fragment gescheiden door een opening. Planten groeien op de gebroken muren, dichte begroeiing vult de voorgrond.

De bouw van het kasteel is mogelijk begonnen in de laatste twee decennia van de 12e eeuw, omdat in 1186 ridders met de naam Blâmont worden vermeld. Rond 1300 versterkte Henri, bijgenaamd "Maus Cerviaux", de vestingwerken en omringde de stad met muren. In 1541 schonk Frans I van Lotharingen het graafschap Blâmont als weduwgoed aan Christina van Denemarken, die vanaf 1552 binnen de omwalling een gebouw in renaissancestijl liet optrekken. Het middeleeuwse kasteel werd in 1670 gedeeltelijk gesloopt toen de Fransen het hertogdom verlieten, en de site werd in 1944 gebombardeerd door het Amerikaanse leger.

Het kasteel wordt onderhouden door de Vereniging Clef de Voûte, die er vrijwilligerswerkkampen houdt. Deelnemers leren traditioneel metselwerk, steenwinning en steenhouwen en dragen zo bij aan het onderhoud van de ruïne. De vereniging organiseert ook evenementen op het kasteel, waaronder concerten en tentoonstellingen.

Het kasteel ligt in de gemeente Blâmont, in het departement Meurthe-et-Moselle in de regio Grand Est, op de rechteroever van de Vezouze. Het middeleeuwse deel is een dakloze ruïne, dus het terrein wordt te voet bezocht tussen de bewaarde muren. Leden van de Association Clef de Voûte onderhouden de site en organiseren er evenementen.

Een chocoladefabrikant genaamd Fernand Burrus kocht het pand in 1912 en voegde twee extra torens toe aan de middeleeuwse structuur. Deze toevoeging weerspiegelt hoe latere eigenaren de vesting aan hun visie aanpasten.