Château de Betz, Middeleeuws kasteel in Betz-le-Château, Frankrijk.

Kasteel Betz staat in de gemeente Betz-le-Château, in Indre-et-Loire. De hoge rechthoekige stenen donjon heeft lichtgrijsbeige muren en een steil zadeldak van roodbruine pannen, met een ronde uitstekende toren op de voorhoek. Rechts loopt een lagere vleugel door onder hetzelfde pannendak, en links staat een stenen boogpoort met lichte hoekstenen naast een houten hek met een rood bord waarop "ENTREE" staat.

Gilles de Betz, de eerste bekende heer, was vermoedelijk de bouwer van de burcht. Zijn familie behield de heerlijkheid tot 1503, toen Renée de Betz trouwde met François Couhé de Lusignan, die zo heer van Betz werd. De Lusignans bezaten het land tot het begin van de 18de eeuw; het domein ging toen over naar de Chaspoux en werd verenigd met Verneuil, Saint-Flovier en Chaumussay tot een markizaat voor Eusèbe-Jacques Chaspoux.

De heerlijkheid bleef tot 1503 in de familie de Betz, toen Renée de Betz trouwde met François Couhé de Lusignan, die zo heer van Betz werd. De Lusignans bezaten het land tot het begin van de 18e eeuw, waarna het overging naar de Chaspoux. Let op de stenen boogpoort met lichte hoekstenen en het rode bord „ENTREE“ naast het houten hek.

Het kasteel ligt in de gemeente Betz-le-Château, in het departement Indre-et-Loire. De foto toont de ingangszijde: een stenen boogpoort met lichte hoekstenen naast een houten hek, aangeduid met een rood bord met het opschrift "ENTREE". De donjon en de lagere vleugel zijn te zien van buiten het lage stenen muurtje; de toegang loopt via de weg.

De heerlijkheid bleef tot 1503 in de familie de Betz, toen Renée de Betz trouwde met François Couhé de Lusignan, die zo heer van Betz werd; de Lusignans hielden het goed tot het begin van de 18e eeuw. De stenen poort met lichte hoekstenen en het rode bord "ENTREE" staan naast het houten hek.