Château de Beaumont-sur-Oise, Middeleeuws kasteel in Beaumont-sur-Oise, Frankrijk.

Het Château de Beaumont-sur-Oise is een vervallen middeleeuwse vesting op een bebost plateau dat de Oise 20 meter lager beheerst. De bewaarde ringmuur, ongeveer 200 meter lang, 2,40 meter dik en tien tot vijftien meter hoog, vormt de helft van een regelmatige veertienhoek met zeven ronde torentjes; de ingang had een ophaalbrug en een gewelfde poort. De rechthoekige Romaanse donjon, 25 meter hoog en 5 meter breed, bevatte op drie verdiepingen de vertrekken van de heer.

Het kasteel wordt voor het eerst vermeld in 953, toen het een houten constructie op een motte was. In de 12e eeuw verving graaf Mathieu het door een stenen donjon van ongeveer 25 meter hoog. De Engelsen bezetten het kasteel van 1420 tot 1435; in 1432 beval de hertog van Bedford de sloop, La Hire bouwde het in 1434 weer op, maar John Talbot verwoestte het kort daarna opnieuw. In 1590, tijdens het beleg van Parijs, beschadigde hugenootse artillerie de torens voordat Jean de Poutrincourt zich overgaf.

Het Karolingische kapittel gesticht in de 10e eeuw staat nog naast de ruïnes, terwijl de parochiekerk en het priorij Saint-Léonor, dat in de 10e eeuw de relieken van de monnik Leonor ontving, verdwenen zijn. De opgravingen van 1984-1987 legden de priorijkerk uit de 11e eeuw, 32 m lang en 20 m breed, en haar 12e-eeuwse kloostergang bloot.

De ruïne ligt op een beboste plateauhoek 20 m boven de Oise; het terrein is gemeentelijk eigendom en het archeologische gebied is sinds 1999 beschermd. De ringmuur was 200 m lang en 2,40 m dik, dus reserveer tijd voor de bewaarde muurdelen en de stompen van de ronde torens. De muren zijn in 1997 vrijgemaakt en gerestaureerd.

Onder het kasteelterrein liggen de resten van een vroeg-middeleeuws klooster dat aan de stenen versterking voorafging. Deze archeologische ontdekkingen onthullen dat de plaats religieuze wortels had voordat het een militaire vesting werd.