Château de Barasc, Middeleeuws historisch monument in Béduer, Frankrijk.

Het Château de Barasc, ook château de Béduer genoemd, is een feodaal kasteel boven de vallei van de Célé in het Lot. Het oudste deel is een rechthoekige donjon uit 1204, nu 25 m hoog op een basis van 8 bij 8 m met muren van 2 m dik. De gebouwen vormen een naar het noorden open U, met een hoofdgebouw uit de 15e-17e eeuw en een diepe boogpoort in het metselwerk.

De familie Barasc bezat Béduer van de 10e eeuw tot 1559, toen Dieudonné VIII sneuvelde in de strijd tegen de protestanten. In 1277 verleende Arnaud IV de inwoners een charter, een van de oudste van Frankrijk. De donjon dateert van 1204; de bovenste verdieping werd rond 1790 afgebroken op grond van een revolutionair edict tegen gebouwen die contrarevolutionairen konden gebruiken.

Het geschilderde plafond van de Grote Zaal dateert uit het begin van de 17e eeuw, toen de Lostanges de vesting omvormden tot een landhuis. Twee stenen schilden in de schouw herdenken het huwelijk in 1457 van Dordé de Béduer en Jeanne de Balzac de Montal. Een grote Venetiaanse kroonluchter uit de 19e eeuw hangt in de zaal waar de Staten-Generaal van Quercy drie keer bijeenkwamen.

Het kasteel is particulier bezit en wordt vaak voor privébijeenkomsten gebruikt; er is geen geregelde publieke toegang, dus vraag vooraf na of een bezoek mogelijk is. De gebouwen staan op een rotsrichel boven het dorp Béduer met uitzicht over de Célé-vallei, met de ingang aan de binnenplaats. Het landgoed omvat 14 hectare weiland en een ommuurd, deels bebost park.

De donjon dateert uit 1204: op een basis van acht vierkante meter laten de twee meter dikke muren binnen slechts vier vierkante meter over. Oorspronkelijk was hij hoger, maar de bovenste verdieping werd rond 1790 verwijderd op grond van een revolutionair decreet tegen bouwwerken die contrarevolutionairen konden gebruiken.