Cimetière Marin, Sète, Zeekerkhof op mediterrane heuvels in Sète, Frankrijk.

Het Cimetière Marin, ook Saint-Charles genoemd, ligt op een plateau boven de Golf van Lion in Sète. Op de hellende grond staan dicht opeen bovengrondse graven van lichtgrijze en witte steen en marmer: hoge monumenten met gebeeldhouwde zuilen, kruisen en kleine pinakels, eenvoudige platen en verschillende perken omgeven door zwarte ijzeren hekken. Een groot monument met een gebeeldhouwde figuur staat in een ijzeren omheining op de voorgrond onderaan, en de begraafplaats kijkt uit over de zee en een verre kust.

Rond 1680 aangelegd om de eerste arbeiders van de Saint-Louis-mole te begraven, heette hij lang Saint-Charles. Op 7 augustus 1945 werd hij omgedoopt tot Cimetière marin, verwijzend naar Paul Valéry, die er enkele dagen eerder was begraven, en naar zijn gedicht uit 1920. Inwoners noemen hem het ‘kerkhof van de rijken’, tegenover Le Py.

De inwoners noemen het het „kerkhof van de rijken“, tegenover het kerkhof Le Py, „van de armen“, aan de overkant van de lagune van Thau. Op 7 augustus 1945 kreeg het de naam Cimetière marin, naar het gedicht van Paul Valéry uit 1920; de dichter was er enkele dagen eerder begraven. Georges Brassens, begraven op Le Py, bezong een kerkhof „maritiemer dan het zijne“.

Het kerkhof ligt op een verhoogde locatie, dus een bezoek vereist enige lichamelijke inspanning om trappen te beklimmen en over terreinpaden te wandelen. De toegang is te voet en de witte grafstenen zijn van verre zichtbaar, wat navigatie gemakkelijk maakt.

Eugène Herber (1878-1900), bekend als de „Aspirant Herber”, ligt hier begraven; hij sneuvelde in China bij de verdediging van het belegerde Franse gezantschap tijdens de Bokseropstand. Een kade in Sète en een voormalige Franse torpedobootjager (1912-1930) dragen zijn naam. Zijn hoge granieten gedenkteken, met een anker tegen de voet, staat tussen de graven.