Château de la Beuvrière, Erfgoed kasteel in Grez-Neuville, Frankrijk.

Château de la Beuvrière is een 19e-eeuws kasteel in Grez-Neuville, Maine-et-Loire, rond 1867 gebouwd op de plaats van een ouder kasteel dat in 1864 werd gesloopt. De lichtgrijze stenen gevel wordt geflankeerd door twee paviljoens en twee hoektorentjes met kegelvormige daken; een stenen trap met balustrade leidt naar de middendeur onder een gebeeldhouwd stenen balkon. De hoge leien daken hebben dakkapellen met driehoekige gevels en pinakels, en de westvleugel, vanaf 1893 gebouwd door architect Dainville, eindigt in een ronde toren met mezekouwen. Het gebouw staat aan een vijver in een park.

De heerlijkheid La Beuvrière is gedocumenteerd vanaf 1384, toen Jean Valleaux als oudst bekende heer wordt vermeld. Dezelfde familie hield haar vier eeuwen lang via huwelijken, overgaand op de families d'Orvault, Hullin de la Selle en de Terves; de laatsten bezaten haar van 1765 tot de aankoop door Paul Dognin in 1909. Het oude kasteel werd in 1864 gesloopt en het huidige rond 1867 gebouwd naar plannen van Chesneau, wiens westvleugel en ronde toren vanaf 1893 door Dainville werden voltooid. Vanaf 1927 werd het landgoed opgesplitst en werden de afhankelijke boerderijen verkocht.

De naam Beuvrière leeft voort in de boerderijen die van het landgoed afhingen en in 1927 werden verkocht: Basse-Beuvrière, Haute-Beuvrière, la Talonnière, le Vau, le Souchet, la Roberderie en le Petit-Feudonnay. Een kapel die rond 1500 door René Valleaux werd gesticht, werd vervangen door de in 1893 ingewijde kapel. Dezelfde familie hield het land vier eeuwen, met naamswijzigingen door huwelijken: d'Orvault, Hullin de la Selle, dan de Terves.

Het kasteel staat aan de rand van een vijver op een landelijk landgoed in Grez-Neuville. Het is over de weg bereikbaar vanuit het dorpscentrum; het terrein rond het gebouw is vlak en met gras begroeid. De na 1861 gebouwde boerderijgebouwen van het landgoed staan los van het kasteel.

De ronde kanteltoren is een ongebruikelijk kenmerk dat het gebouw een vestingachtige silhouet geeft, hoewel deze pas in de jaren 1890 werd toegevoegd. Deze late toevoeging toont hoe middeleeuwse elementen bewust in een modern project werden opgenomen.