Commanderie de Jalès, Tempelierscommanderij in Berrias-et-Casteljau, Frankrijk

De Commanderie de Jalès in Berrias-et-Casteljau, Ardèche, is een versterkt complex van ruwe lichtgrijze en beige steenblokken. De ingang is een hoge rondboogpoort met zorgvuldig gehouwen sluitstenen; links daarvan zit een klein rechthoekig venster en boven de boog hangt een zwarte metalen lantaarn aan een beugel. Binnen sluiten oost- en westvleugels een binnenplaats in.

Jalès werd rond 1140 gesticht door de Tempeliers, met Hugues de Payns en Raymond Pelet als genoemde stichters; het was geen militaire post maar een commanderij die geld en levensmiddelen inde. Ze doorstond de vervolgingen van Filips de Schone en ging in de 14de eeuw over naar de Hospitaliers van Sint-Jan van Jeruzalem, die er een versterkt huis van maakten. De neergang in de 16de en 17de eeuw eindigde met de restauratie vanaf 1740 door commandeur Pierre-Emmanuel de Lauberivière de Quinsonas.

De kapel in het zuiden bewaart uit de 12de eeuw een halfronde apsis met kwartbolgewelf, een schip van drie traveeën, een rondboogportaal en twee kleine romaanse openingen. In 1151 aan de Maagd Maria gewijd, werd ze in de 13de eeuw onder de aanroeping van de heilige Maria Magdalena geplaatst en rond de 16de eeuw tot graanschuur omgebouwd. De bewaarde muurschilderingen dateren vermoedelijk van het einde van de middeleeuwen.

Op het terrein werkt een eenheid van het CNRS, verbonden aan het Archéorient-laboratorium in Lyon, die het oude Nabije Oosten bestudeert van het late paleolithicum tot het begin van de oudheid. In juni vinden in de achttiende-eeuwse binnenplaats concerten van het festival Labeaume en Musique plaats. Omdat het complex voor onderzoek wordt gebruikt, informeer vooraf naar de bezoekmogelijkheden.

Volgens de plaatselijke legende liet Suffren, een stevige eter, een tafel met een uitsparing maken voor zijn omvangrijke buik. In 1786 en 1787 verbleef hij in Jalès en noteerde dat het huis „fort logeable” was, met een goede moestuin. Het bleef zijn laatste verblijf; zijn gezondheid ging achteruit en in december 1788 overleed hij.