Kasteel van Flachère, Middeleeuws kasteel in Saint-Vérand, Frankrijk

Het Kasteel van La Flachère staat op een heuvel boven de samenvloeiing van de Azergues en de Soanan in Saint-Vérand. Het rechthoekige hoofdgebouw, tussen 1863 en 1869 herbouwd in baksteen en gouden steen met leien daken, heeft ronde torens met kegelvormige daken op de hoeken, rijen hoge vensters en een stenen centrale ingang met trappen. Het landgoed beslaat ongeveer 270 hectare in Saint-Vérand, Le Bois-d'Oingt en Légny.

La Flachère was in de 13de eeuw de zetel van een commanderij van de Orde van Malta. Via huwelijken ging het in 1584 van de Paranges over naar de Chévriers, vervolgens onder Lodewijk XV naar de Durand en in 1796 naar de Chaponay. Zij lieten het huidige kasteel van 1863 tot 1869 herbouwen naar plannen van Eugène Viollet-le-Duc; het geheel werd in 1875 voltooid. In 1911 kwam het via Constance de Chaponay aan de Lévis-Mirepoix.

De familie Chaponay, die het kasteel liet herbouwen, ontleende haar devies aan de haan in haar wapen: “Gallo canente spes redit” (als de haan kraait, keert de hoop terug). De vertrekken die zij inrichtten – biljartkamer, muziekkamer, grote en kleine bibliotheek – werden samen met de eretrap als monument historique geklasseerd of ingeschreven.

Het kasteel is particulier bezit en niet te bezoeken; in 1979 werd het landgoed in verschillende eigendommen opgesplitst. Het staat op een heuvel boven de samenvloeiing van de Azergues en de Soanan; de weiden en de terrasvormige bijgebouwen zijn te zien vanaf de openbare wegen van Saint-Vérand, Légny en Le Bois-d'Oingt.

Het park werd ontworpen door Varey en bevat zeldzame boomsoorten die niet vaak in de regio voorkomen. Een geavanceerd watersysteem loopt door het terrein en voorziet het landgoed tot vandaag van water.