Castrum de Dijon, Romeinse militaire versterking in Dijon, Frankrijk.

Het Castrum de Dijon is een Gallo-Romeinse stadsmuur van ongeveer 1.200 m lang die 10 ha omsloot in een trapeziumvorm met afgeronde hoeken. De muur, twee stenen bekledingen rond een vulling van breuksteen en mortel, was 9 m hoog en 2 tot 4,5 m dik, met 33 halfronde torens op ongeveer 30 m afstand die 3 m uitstaken. Twee poorten en minstens twee poternen doorbraken het traject.

Het castrum werd gebouwd tussen het derde kwart van de 3e eeuw en het begin van de 4e eeuw, waarschijnlijk eerder in het begin van de 4e eeuw dan onder Aurelianus, zoals de door Gregorius van Tours overgeleverde traditie meldde. Het beschermde een ommuurde stad van 10 ha met een muur van ongeveer 1.200 m. In de 11e eeuw stond de muur nog, maar opgenomen in het stedelijke weefsel verloor hij geleidelijk zijn verdedigende functie.

De naam Castrum Divionense leeft voort in het stratenplan: de rue Longepierre, rue du Bourg, rue de la Charrue en rue du Petit-Potet volgen de muur op enkele meters afstand. De toren Petit Saint-Bénigne in de binnenplaatsen van rue Charrue 11 en 15 werd in de middeleeuwen tot kapel verbouwd en is sinds 26 juli 1922 beschermd als monument historique.

Slechts één overgebleven toren staat vandaag nog op Rue Charrue, terwijl aanvullende muurgedeelten zichtbaar zijn in het Rude Museum. Het bezoeken van beide locaties helpt je om de originele structuur beter te begrijpen.

De funderingsstenen van de vesting komen uit een Romeinse begraafplaats en bevatten decoratieve elementen en inscripties van eerdere grafmonumenten. Dit hergebruik laat zien hoe pragmatisch Romeinse bouwers grote projecten aanpakten.