Calanque de Port-Miou, Kalkstenen kliffen en jachthaven in Cassis, Frankrijk

De Calanque de Port-Miou is een lange, smalle baai omgeven door steile witte kalkstenen rotsen met een natuurlijke beschermde haven. De waterweg dringt diep het land in en biedt plaats aan enkele honderden kleine boten in zijn beschermde bassin.

Port-Miou was lang een zelfstandige heerlijkheid onder het Huis Baux. Op 4 april 1402 schonk Odon de Villars in Brantes aan zijn neef Philippe de Lévis onder meer de heerlijkheden Cassis en Port-Miou, met een borgstelling van 50.000 florijnen tegenover Raymond de Turenne. De kalksteen van de inham diende niet als bouwsteen maar voor het Solvay-proces; hij werd ter plaatse gebroken en tot 1982 per schip naar Salin-de-Giraud gebracht.

De naam Port-Miou geeft het Occitaanse Pòrt-Melhor weer, de „beste haven”, plaatselijk uitgesproken als /miw/. De linkerover valt onder de gemeente Cassis, de rechteroever onder het bedrijf Solvay; het kleine kasteel dat de groevearbeiders huisvestte, dient nu als havenkantoor van de jachthaven.

De calanque is over de weg bereikbaar; een parkeerplaats stelt watersporters in staat hun voertuigen achter te laten en de boten te bereiken. De site heeft geen strand, maar is het vertrekpunt voor wandelingen in het Calanques-massief. Beide oevers hebben steigers voor plezierboten, en het kleine kasteel midden op de oever bij de oude steengroeve huisvest het havenkantoor.

De exsurgence van Port-Miou, een onderwaterbron die in de calanque uitmondt, voert 5 tot 7 m3/s water: het is de grootste ondergrondse waterloop van de Provence tussen de Rhône en de Var. De oorsprong is nog onbekend. De bron voedt het donkere, groenachtige water waar de witte boten liggen.