Café de Buci, Café in het 6e arrondissement van Parijs, Frankrijk

Café de Buci ligt op de hoek van de Rue de Buci, Rue Mazarine en Rue Dauphine in het 6e arrondissement. De begane grond heeft een donkere, glazen pui die om de hoek loopt, met een oranjerood oplichtend bord «LE BUCI» en twee kleinere verticale borden met dezelfde naam. Daarboven loopt een doorlopend balkon met zwart smeedijzeren hekwerk, en de lichte stenen gevel rijst op met hoge ramen, elk omlijst door een ondiep zwart metalen balkon. De gevels van het gebouw zijn sinds het besluit van 19 september 1928 ingeschreven als monument historique.

Het café werd aan het begin van de 19de eeuw opgericht en de gevel werd in 1928 officieel beschermd als historisch monument. Tijdens de politieke onrust van de 19de eeuw, vooral na de staatsgreep van 1851, diende het etablissement als toevluchtsoord voor vervolgden.

Het café diende als verzamelplaats voor kunstenaars, schrijvers en lokale inwoners die hier ideeën uitwisselden en over hun werk discussieerden. Deze traditie weerspiegelt de geest van het Parijse intellectuele leven, waar mensen uit verschillende kringen konden samenkomen en hun passies delen.

Het café ligt op de hoek van de Rue de Buci, Rue Mazarine en Rue Dauphine, aan de Place Louise-Catherine-Breslau-et-Madeleine-Zillhardt. Het dichtstbijzijnde metrostation is Odéon, bediend door lijnen 4 en 10. De beglaasde pui op de begane grond loopt om de hoek onder een doorlopend smeedijzeren balkon, zodat de ingang vanaf beide straten te zien is.

Tijdens de staatsgreep van 1851 verborg de eigenaar een republikeinse advocaat die voor arrestatie vluchtte en verkreeg later een belofte van autoriteiten dat hij niet zou worden vervolgd. Dit gebeurde toont hoe dergelijke etablissementen toevluchtsoorden werden tijdens politieke onrust in de Franse geschiedenis.