Belfort van Béthune, Belfort in Béthune, Frankrijk

Het Belfort van Béthune is een vierkante zandsteentoren op de Grand-Place, 33 meter hoog en bekroond door een 17 meter hoge campanile met een draak genaamd Beffy. De toren heeft vier verdiepingen bereikbaar via 133 treden, wordt geflankeerd door zeshoekige torentjes en herbergt een beiaard met 35 klokken.

Een eerste houten belfort werd in 1346 gebouwd en brandde af; in 1388 gaf Willem I van Namen toestemming voor een reconstructie in zandsteen. In 1437 kwam een derde verdieping, en het beiaard groeide van zes klokken in 1546 tot 36 in 1773. Duitse artillerie beschadigde de toren in 1918; van 1921 tot 1923 werd hij identiek herbouwd met zandsteen van de verwoeste Sint-Vaastkerk.

De klokken luiden tijdens lokale feestiviteiten en belangrijke burgerlijke momenten, wat een traditie in stand houdt die het ritme van het leven in Béthune bepaalt. Deze gewoonte verbindt de toren met dagelijkse gebeurtenissen en gemeenschapsidentiteit.

De toren staat midden op de Grand-Place en is te voet bereikbaar via de omliggende straten. De vier verdiepingen worden beklommen via 133 treden, en de bovenste laag geeft toegang tot de weergang en de klokkenkamer. De zandstenen bekleding werd na 1918 deels vernieuwd met stenen van de verwoeste kerk Saint-Vaast.

De toren is 33 meter hoog en op de 17 meter hoge klokkentoren staat een draak genaamd Beffy. Het belfort diende als model voor het logo van de voormalige regio Nord-Pas-de-Calais.