Abbaye de La Roë, Middeleeuwse abdij in La Roë, Frankrijk.

De abdij van La Roë bestaat uit twee tegen elkaar gebouwde stenen gebouwen. Links heeft de kerkgevel in lichtgrijze steen een hoog rondboogportaal met kleinere bogen ernaast en een rond venster erboven; een laag gebouw verbindt hem met het hoofdvolume. Rechts staat een lang, hoog blok crèmekleurig metselwerk met een steil donker leien dak, rijen rechthoekige vensters met lichte kozijnen, een rondboogdeur boven een korte stenen trap en een rustieke plint.

De abdij werd in 1096 gesticht en ontving in 1098 zijn eerste gewijde altaar, wat het vestigde als erkend centrum van kerkelijk gezag. In de daaropvolgende eeuwen groeide zijn invloed en superviseerde het talrijke kerken in de omliggende territoria.

De oorspronkelijke naam van de abdij, Ecclesia de Bosco (‘Kerk van de Bossen’), verwijst naar het moerassige, beboste terrein waarop ze werd gebouwd. Ze was het eerste huis van de orde van reguliere kanunniken in de provincie Tours, waardoor haar abt de titel deken van de orde droeg. Haar kanunniken bedienden ongeveer zestig parochiekerken of eenvoudige priorijen in Bretagne, Anjou en Maine.

De abdij ligt in het zuidwesten van de Mayenne, in de Mayenne angevine, op 33 km van Château-Gontier en Laval en ongeveer 60 km van Rennes en Angers. De kerkgevel staat tegenover het lange crèmekleurige kloostergebouw, waarvan de rondboogdeur via enkele stenen treden bereikbaar is; neem de tijd om beide gebouwen te omlopen.

De eerste naam van de abdij, Ecclesia de Bosco („Kerk van de Bossen“), wordt in het Cartulaire noir de Saint-Maurice-d'Angers verklaard door het moerassige, beboste terrein waar ze lag. Ook het bijvoeglijk naamwoord Rotensis en de vorm Coenobium Rotanum uit 1588 komen in de bronnen voor.