Gouffre Berger, Grottencomplex in Engins, Frankrijk

De Gouffre Berger is een karstgrotsysteem op het Sornin-plateau in de gemeente Engins, aan de noordrand van het Vercors-massief. De hoofdingang is een verticale schacht tussen grijze, met mos bedekte kalksteenwanden, met afgeronde blokken die boven de opening klemmen en touwen die in het donker hangen. Het systeem heeft elf ingangen en ongeveer 37 km gangen, gevormd door oplossing van Urgonische kalksteen in schachten en meanders tot een verzamelpunt op −234 m.

Het systeem werd in 1953 ontdekt door Joseph Berger en zijn team en bleef tot 1964 de diepste grot ter wereld. De verbinding met een ander grotsysteem in 1990 maakte het tot een veel uitgebreider ondergronds netwerk.

De naam van de grot verwijst naar Joseph Berger, die de ingang op 24 mei 1953 ontdekte samen met Georges Bouvet, Ruiz de Arcaute en Marc Jouffrey. Sinds 2013 organiseren speleologen opruimacties en eind 2018 was de Gouffre Berger weer schoon. De grot ligt op het plateau van Sornin, dat sinds maart 2010 een volledig biologisch reservaat is.

Het verkennen van dit grotsysteem vereist geavanceerde spelonkvaardigheden en gespecialiseerde uitrusting vanwege de veeleisende aard van de gangen. Waterstanden kunnen snel stijgen, dus het is essentieel om weersomstandigheden en veiligheidsrichtlijnen vóór het bezoek te controleren.

De verbinding met de Scialet de la Fromagère in 1990 breidde het grottensysteem uit tot een diepte van 1.271 meter onder het oppervlak.