Abbaye de Sixt, Voormalige abdij van augustijner kanunniken in Sixt-Fer-à-Cheval, Frankrijk.

De abdij van Sixt is een voormalig klooster van reguliere kanunniken van de congregatie van Abondance in Sixt-Fer-à-Cheval, op een terras boven de Giffre. Bewaard zijn de kerk met haar graanschuur, het oude abdijgebouw en de pastorie, in 1997 ingeschreven als monument historique. De lichte stenen gevel toont drie hoge boogvensters, een roosvenster en links een vierkante toren met uurwerk en wapenschild.

Reguliere kanunniken van Sint-Augustinus uit Abondance stichtten vóór 1144 een priorij in Sixt, die in dat jaar tot abdij werd verheven; de eerste abt was Ponce. Een bul van paus Adrianus IV bevestigde in 1156 de landerijen, wateren, alpenweiden en bossen, en in 1167 werd de parochie Samoëns geschonken. Na de Franse invasie van Savoye werd de abdij in 1792 gesloten.

De abdij behoorde tot de congregatie van Abondance, reguliere kanunniken volgens de regel van Augustinus, geen benedictijnen. Een legendarisch leven van de eerste abt Ponce, geschreven door kanunnik Jean Depassier en in 1666 uitgegeven, laat hem afstammen van de familie van Faucigny, wat geen enkele primaire bron bevestigt. Vanaf de middeleeuwen verzekerde de abdij de veehouderij in het hooggebergte.

De voormalige abdij ligt op een terras op ongeveer 720 m boven de Giffre, stroomopwaarts van de kloof van de Tines en bij de samenvloeiing met de Giffre des Fonds. Alleen de kerk met haar graanschuur, het oude abdijgebouw en de pastorie resteren, verschillende ervan in 1997 ingeschreven. Het terrein hoort bij Sixt-Fer-à-Cheval; de klokkentoren en het wapenschildpaneel op de gevel helpen bij de oriëntatie.

De abdij werd in 1792 gesloten na de Franse invasie van Savoye; alleen de kerk met haar graanschuur, het voormalige abdijgebouw en de pastorie resteren. Deze overblijfselen werden in 1997 ingeschreven als monument historique, en in de jaren 2010 werd het archeologisch en historisch onderzoek op de site hervat.