Abbey of Saint-Sauveur-le-Vicomte, Middeleeuwse Benedictijner abdij in Saint-Sauveur-le-Vicomte, Frankrijk.

De Abdij van Saint-Sauveur-le-Vicomte staat iets buiten de stad, in het zuidoosten, in het departement Manche. De kerk, vanaf 1839 herbouwd en in 1856 ingewijd, is zesenzestig meter lang. De muren van ruwe grijze en bruine steen dragen steile leien daken; hoge spitsboogvensters met donker maaswerk wisselen af met vlakke steunberen, en achter een uitstekend deel met kleine beeldhouwwerkjes verrijst een korte vierkante toren met een stenen piramidedak.

Het klooster werd in de 11e eeuw gesticht door Néel de Néhou en zwaar beschadigd tijdens de Honderdjarige Oorlog door Engelse troepen. Na hun vertrek in het midden van de 15e eeuw volgde een lange wederopbouw die het gebouw grotendeels zijn huidige vorm gaf.

Het klooster wordt nog steeds bewoond door een gemeenschap van zusters die het werk van Marie-Madeleine Postel voortzetten. Bij een bezoek aan het kloostergang en de kapel voel je de aanwezigheid van een actief religieus leven, niet alleen een museum.

De site ligt in het centrum van Saint-Sauveur-le-Vicomte en is gemakkelijk te voet te bereiken vanuit het hoofdplein. Het is verstandig om van tevoren te controleren welke delen toegankelijk zijn voor bezoekers, omdat sommige delen van het complex nog actief in gebruik zijn.

Marie-Madeleine Postel kocht het vervallen klooster in 1832, decennia nadat de gebouwen na de Franse Revolutie waren verlaten. Ze werd later heiligverklaard en haar stoffelijke resten bevinden zich nog steeds in de kapel ter plaatse.