Grand Quayrat

Grand Quayrat is een bergtop in de Pyreneeën, die zich in de vallei van Oô verheft en een hoogte van 3.060 meter bereikt. De piek vertoont een duidelijke hoekige rotsstructuur met gevestigde paden die verbinding maken met lagere berghutten.

De top werd voor het eerst gedocumenteerd in 1789 toen natuurkundige Henri Reboul een expeditie naar de piek leidde. Deze beklimming markeerde een van de vroege veroveringen van pieken boven de 3.000 meter in het bereik.

De naam komt uit het Occitaans 'cairat', wat vierkant betekent, en verwijst naar de duidelijke hoekige vorm van de berg gezien vanaf het noorden. Deze geometrische vorm bepaalt hoe bezoekers de berg waarnemen.

De klim begint bij Granges d'Astau met gemarkeerde paden langs het Espingo-refugium op 1.960 meter. Verwacht uitdagend terrein met rotsige secties die vaardigheden en voorzichtigheid vereisen.

De klim involves een hoogteverschil van ongeveer 1.900 meter met secties die technisch klimmen en touwwerk vereisen. Deze aanzienlijke inspanning maakt het een van de meest veeleisende beklimmingen in het dalgebied.