La Lucerne Abbey, Romaanse abdij in La Lucerne-d'Outremer, Frankrijk

De abdij van La Lucerne is een premonstratenzercomplex waarvan de kerk, begonnen vóór 1171 en ingewijd in 1178, sobere romaanse lijnen combineert met een Anglo-Normandische gotische toren onder een balustrade. Een vierkante toren met hoge smalle openingen en een steil piramidedak staat naast een lange lagere vleugel en een kleiner stenen gebouw met donkere rechthoekige vensters. Het verwoeste schip kreeg een houten gewelf, en de kruisgang werd onder abt Richard I de Laval (1463-1490) in steen herbouwd.

Gesticht in 1143 door Hasculf de Subligny, werd de abdij het moederklooster van meerdere andere Premonstratense kloosters in de regio. De invloed van deze gemeenschap bleef bestaan tot de Franse Revolutie, die tot de opheffing in 1792 leidde.

Het houten plafond van het refectorium is gesneden als een scheepsromp, een detail dat de kanunniken bij elke maaltijd zagen. In de kerk liggen de liggende beelden van de heren van Beauchamp, rond 1300 begraven weldoeners, in de transeptkapellen. De naam van de abdij komt van de plek la Luzerne, waar de gemeenschap zich in 1162 vestigde.

Het abdijterrein is op de meeste dagen toegankelijk, hoewel parkeren beperkt is in de buurt van het terrein, dus het is verstandig om vroeg aan te komen. Bezoekers moeten rekenen op oneven oppervlakken in het gehele complex, vooral in oudere secties, en passende schoeisel dragen.

De duiventil van de boerderij is een middeleeuws bouwwerk dat later is verbouwd, en het bewaarde romaanse lavatorium van de abdij geldt als het enige in Normandië. De site bewaart ook de grafplaat van abt Angot, die na bijna een halve eeuw abbatiaat aftrad en in 1206 stierf; ze werd in 1984 bij opgravingen in de noordelijke zijbeuk gevonden.