Blasimon Abbey, Romaanse abdij in Blasimon, Frankrijk

De abdij van Blasimon, ten noorden van het dorp tussen de wegen RD127 en RD17, is een voormalige katholieke abdij waarvan de kerk, nu Saint-Nicolas, een rechthoekige plattegrond heeft met drie schipvakken en een koorvak, alle met kruisribgewelven. De westgevel en het eerste vak werden omstreeks 1150 vernieuwd; de noordmuur bewaart een vierkante verdedigingstoren uit de 13e eeuw met trap naar de gewelven. Van de kloostergebouwen resten alleen de oostvleugel van de kruisgang uit de 12e eeuw en de kapittelzaal in puin.

De abdij van Blasimon is vanaf 980 gedocumenteerd, toen haar abt een wijngoed schonk aan het klooster van Squirs, later La Réole. De kerk werd tussen de 11e en 13e eeuw gebouwd, met de façade en de westelijke travee rond het midden van de 12e eeuw en de kruisribgewelven in de 13e. Hugenoten belegerden het klooster in 1587 en de monniken weken tot juni 1622 uit naar het priorij van Sauveterre. Vanaf 1778 werd de abdij officieel ontmanteld en deels verwoest.

De abdijkerk, nu Saint-Nicolas, behoudt haar oorspronkelijke wijding aan de heilige Mauritius. In de kapittelzaal uit het midden van de 12e eeuw resteren paren ingebouwde zuilen: de linker werden halverwege afgezaagd bij het later doorbreken van een opening, de rechter bleven gaaf, hun kapitelen omhuld door een parelrand waaraan gekrulde bladeren ontsnappen.

De abdij ligt ten noorden van het dorp op een terrein tussen de RD127 naar Mérignas en de RD17 naar Bossugan. De kloostergebouwen zijn ruïnes en alleen de oostelijke kloostergangvleugel rest; het bezoek richt zich daarom op de buitenzijde van de kerk Saint-Nicolas en de kapittelzaal. Het terrein is begroeid met gras en plaatselijk oneffen.

De grachten van de omwalling werden gevoed door de Gamage; door verwaarlozing veranderde de omgeving van de kerk in moeras en in 1855 liet de pastoor van Blasimon, M. Monmaton, de grachten dempen. De vierkante toren Saint-Nicolas met schietgaten werd later tot duiventil omgebouwd.